Σας υποσχέθηκα ένα δεύτερο μέρος και φυσικά δε θα μπορούσα να φανώ ασυνεπής! Το πόσο λατρεύω την Κέρκυρα, θα έχει γίνει σίγουρα αντιληπτό σε όσους διάβασαν το προηγούμενο άρθρο, αλλά έχω τόσα πολλά να πω για αυτήν, που σίγουρα δε θα έφτανε μόνο ένα.
Αυτή τη φορά, θέλω να επικεντρωθώ λίγο στην ιστορία της Κέρκυρας και τις επιρροές της. Όσοι την έχετε επισκεφθεί, πιθανόν να γνωρίζετε ή να έχετε ακούσει ότι βρισκόταν για πάνω από 400 χρόνια υπό καθεστώς Ενετοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτιστική της ταυτότητα έχει επηρεαστεί σχεδόν σε όλους τους τομείς της κουλτούρας αλλά και της καθημερινότητας του νησιού.
Όλα τα φαγητά και οι συνταγές της κερκυραϊκής κουζίνας προέρχονται από τη Βενετία, είναι όμως προσαρμοσμένα στα τοπικά προϊόντα και στο κλίμα του νησιού. Η γαστρονομία της μπορεί να είναι μεν μεσογειακή, λόγω ιταλικής προέλευσης και γεωγραφικής θέσης, αλλά υπάρχουν σε αυτήν ουσιαστικές διαφορές.
Τα παραδοσιακά φαγητά της είναι πολύ πιο πικάντικα, έχουν πολλά μπαχαρικά, αλλά και θερμίδες (δυστυχώς!).
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της κερκυραϊκής κουζίνας είναι μάλιστα το μαρινάρισμα για αρκετές ώρες και το αργό μαγείρεμα σε σιγανή φωτιά, έτσι ώστε να αναδεικνύονται καλύτερα οι γευστικοί συνδυασμοί.
Ένα φαγητό που ξεχώρισα και κάθε φορά που επισκέπτομαι το νησί, δεν παραλείπω να δοκιμάσω στα μικρά παραδοσιακά ταβερνάκια, είναι το “μπουρδέτο”. Σας το ανέφερα και στο προηγούμενο άρθρο, χωρίς όμως λεπτομέρειες.
Η λέξη έχει ξεκάθαρη ιταλική προέλευση από το ιταλικό «brodetto», υποκοριστικό του brodo που σημαίνει σούπα. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η λέξη προέρχεται από εκεί, ουδεμία σχέση έχει το ιταλικό «brodetto» (σουπίτσα) με το κερκυραϊκό μπουρδέτο. Η συνταγή απαιτεί φρέσκο ψάρι, μπακαλιάρο, ροφό ή σκορπίνα. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι το κόκκινο χρώμα του, όχι από την ντομάτα αλλά από το πολύ κόκκινο γλυκό και καυτερό πιπέρι. Το σοτάρουμε στο λάδι μαζί με μπόλικο κρεμμύδι και αφού προσθέσουμε το ψάρι, “σβήνουμε” με λεμονάκι σιγομαγειρεύουμε μέχρι να γίνει το ψάρι και να δέσει η σαλτσούλα μας. Και ψάρι και καυτερό, είναι δυνατόν να μην είναι από τα πιο αγαπημένα μου; Η επικρατέστερη ερμηνεία για την προέλευση του φαγητού αυτού, θέλει Έλληνες και Ιταλούς ψαράδες να μαγειρεύουν από κοινού το μπουρδέτο, όταν έσμιγαν στην Αδριατική θάλασσα και αντάλλαζαν επισκέψεις στα ψαράδικά τους.
Ραντεβού στην Κέρκυρα λοιπόν για μπουρδέτο και καφεδάκι στο Κανόνι.
Όσο για τη συνταγή, είναι του ξαδέρφου μου του Γιάννη και είναι διαθέσιμη Μπακαλιάρος “Μπουρδέτο”
